burası düzenlencek

Ahmet Taştan

28 Aralık 2017 / Perşembe 18:35:12

BİR ÖMRÜN HESABI YA DA YILBAŞI

Vefasız yılların birbirini ardı sıra takip ettiği bir dönemde “Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüdâ” duası kabul olsun diye -tabir uygun düşerse- sürünerek de olsa İstanbul’a gelmiş Mısır Apartmanına yerleşmişti büyük İslam Şairi Mehmet Akif. Vatanını sevme konusunda hiç kimsenin şüphe duymayacağı koca gönüllü adam, öz vatanında bir zanlı gibi arkasında hafiyelerin ayak seslerini duydukça, fotör şapkalıların ketum bakışlarını üzerinde hissettikçe nefes alamaz olmuş ve terk-i vatan eylemiştir.  

Afrika’nın kuzeyinde Kahire’nin güneyinde mütevazı bir hayat sürerken Anadolu’da yapılan inkılâplardan belki de çok sonraları haberdar oluyordu. Türk Edebiyatı dersleri okutarak hayatını ikame ettirmeye çalışan bu gurbetçi şair, yaşı geldiğinde yanından hiç ayırmadığı evladı Emin’i askerlik yapması için Tekirdağ’a gönderir. Askerlikten sonra oğlu Emin, sokaklarda, kaldırımlarda savrulur gider. Günlerden bir gün, çöplükte donarak ölmüş Emin Efendi’nin cesedinin garip şair görmese da yeni dünyada kendisi gibi düşünenlere yer olmadığını çok önceleri anlamıştır.

Oğlunun ve kızının hazin sonlarına benzer bir sonu kendisi yaşayacaktı o vefasız demlerde. Kimsesiz fakir bir insanın cenazesi gibi defnedilecekti. Mehmet Akif’in cenazesi denildiği andan itibaren Beyazıt Camiinin avlusu İstanbul hukuk Fakültesi öğrencilerince doldurulmuş ve bir bayrakla tabutun üzeri örtülmüştü. Cenazesi kılınıp Edirnekapı mezarlığına defnedilmişti.

Bu vefa mıydı? Devlet adamlarından hiç kimse yoktu. Burdur milletvekili, şair, mütefekkir, eylem adamı Akif’in cenazesine İstanbul Belediye Meclis üyesinin biri katılmış ona da soruşturma açılmış. Devletin, kurtuluş yıllarında milletine bu kadar büyük hizmetleri yapan bir insanı unutmuş olması Akif’in şahsiyetinde onun inancına, fikirlerine ve dünya görüşüne karşı bir tutumdur.

Kahire’de yaşarken Osmanlının son Şeyhü’l İslam’ı Mustafa Sabri Efendi’nin can yakıcı bir suali ile Akif niyetini açıklar. Soru şudur; “-Neden İstanbul’da Devlet-i Aliye’nin yanında durmadın da Ankara’daki yeni hükümetin yanına oldun? Akif, “-Ben böyle olmasın diye çok çalıştım ama kader böyleymiş, şimdi kıldığım namazların rekâtlarını bile karıştırıyorum” der.

Tüm incelik ve derinlik “böyle olmasın” diye ibaresinde saklı sanırım. Demek ki ne olursan ol, bazen ve bazı konularda basireti bağlanıyor insanın. Bir adım ötesini göremiyor. Okullarını birincilikle bitir, spor dallarının birçoğunda başarılı ol, inanılmaz mükemmel şiirler yaz, bir milletin vicdanının dili ol ama bazı hakikatleri fark etme.

Peygamber Efendimiz (sav); “Ölülerinin ardından olumsuz konuşmayın ki diriler incinmesin” mealinde bir söz irat etmemiş olsaydı Akif hakkında tarihçilerimizin dediği sözleri sıralamak isterdim. Özellikle kuvvetli imanıyla yaratılışının uyumu sebebiyle  (bence yaratılış ile inanç birleşirse çok güçlü karakterler oluşur) bazı fikirlerinden asla taviz vermediği gibi ileri de değişim de yaşamamış. Örneğin Sultan II. Abdülhamit Han hakkında yazdıkları ve onun hakkında söylediklerinden vazgeçmeyişi, pişmanlık duymayışı dikkat çekicidir.

Kolay değildir değişim dönemlerinden doğru yerde durabilmek. Öyle dönemlerde kanaatler gider gelir bir o yana bir bu yana. Osmanlı, devrini tamamlarken genç Türkiye Cumhuriyeti canlanmaktadır. Eskiden gelenler, yeniden beklentilerini netleştirememişlerdir ve gidişatı doğru okuyamamış olabilirler. 

Akif, Sultana tavır alan yazarçizer, âlim takımından bazıları da onunla birliktedir ancak sonradan pişman olurlar. Gafletlerini ve padişahın ne kadar büyük ve ileri görüşlü olduğunu beyan ederler ancak Akif’imizden tık yoktur.

Yıl biter ve yeni yıl başlarken 27 Aralık günü Akif’in anmamış olsaydık kendimizde bir eksiklik hissedecektik. Onu anmak, ondakileri anlamakla olur.

İki sevilen insanı, al birini vur öbürüne yapmadan sevmeye devam edeceğiz. Kendi aralarındaki farklı görüşleri de bilerek seveceğiz, sayacağız onları. Çünkü iman dolu gönülleriyle bu millet için neler yapmadıklar ki. Ruhları için Fatiha…

 

Toplam 0 Yorum Yapıldı
Bu sayfalarda yer alan okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan Gencgazete.net sorumlu tutulamaz.

Yazarın Diğer Yazıları

HEP SEÇİM, HEP SEÇİM… /

21 Haziran 2018 / Perşembe 19:07:27

TOLSTOY’UN EĞİTİMCİLİĞİ /

18 Haziran 2018 / Pazartesi 19:28:55

“ELVEDA” DİYORLAR /

17 Haziran 2018 / Pazar 17:59:08

RAMAZAN VE KİTAP /

13 Haziran 2018 / Çarçamba 17:33:20

STK’LAR NE YAPIYOR? /

12 Haziran 2018 / Salı 14:34:20

KUTLU GÜNLERİN ARASINDA /

08 Haziran 2018 / Cuma 19:04:06

KUTLU GÜNLERİN ARASINDA /

07 Haziran 2018 / Perşembe 19:03:01

GENÇ MEZUNLAR /

04 Haziran 2018 / Pazartesi 18:10:44

HER YERDE SEÇİM /

31 Mayıs 2018 / Perşembe 19:30:40

KIR SAÇLI VE MAYDANOZ /

29 Mayıs 2018 / Salı 10:45:14



SabahÖğleİkindiAkşamYatsı
Nöbetçi Eczaneler

Deva Eczanesi

Süleymaniye Mah. Gönülaçan Sok. No: 5/B

Telefon:711 9111

Nöbet Saati:18:30-08:30

Çınaraltı Eczanesi

Süleymaniye Mah. Destan Sok. Özel Aritmi Hast. Acil Karşısı

Telefon:715 1092

Nöbet Saati:18:30-01:00

Takımlar O Av P
1 Hatayspor 33 46 73
2 Menemen Belediyespor 33 40 71
3 Afyonspor 33 33 70
4 Sivas Belediyespor 33 28 66
5 Keçiörengücü 33 35 61
6 İnegölspor 33 12 58
7 Sancaktepe Belediyespor 33 19 56
8 Sarıyer 33 0 44
9 Etimesgut Belediyespor 33 -1 42
10 Tokatspor 33 -8 42
11 Kastamonuspor 33 -2 40
12 Eyüpspor 33 -8 39
13 Amed S.F 33 -4 36
14 Tuzlaspor 33 -10 35
15 Bodrumspor 33 -15 35
16 Bucaspor 33 -11 33
17 Kocaeli Birlik 33 -47 13
18 Mersin İdman Yurdu 33 -107 -17