Nazım Hikmet çok özlediği arkadaşı Ressam ve şair Abidin Dino'ya bir mektup yazar...
Der ki:
“Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin
işin kolayına kaçmadan ama
gül yanaklı bebesini emziren
melek yüzlü anneciğin resmini değil!
ne de ak örtüde elmaların ne de akvaryumda
su kabarcıklarının arasında dolanan kırmızı balığınkini,
sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
1961 yılı ortalarında Küba'nın resmini yapabilir misin??”
Nazım Hikmet
Bu şiirli mektubu alan ABİDİN DİNO, Nazım Hikmetin "mutluluğun resmi" adlı şiirine karşı Nazım Hikmet'e bir şiirle cevap verir... Nazım'a der ki:
Kokusu buram buram tüten
limanda simit satan çocuklar
martıların telaşı bambaşka
işçiler gözler yolunu.
inebilseydin o vapurdan
ayağında Varna'nın tozu
yüreğinde ince bir sızı.
mavi gözlerinde yanıp tutuşan
hasretle kucaklaşabilseydim
seninle, bir daha.
davullar çalsa, zurnalar söyleseydi
bağrımıza bassaydık seni nazım,
yapardım mutluluğun resmini
başında delikanlı şapkan,
kolların sıvalı, kavgaya hazır
bahriyeli adımlarla düşüp yola
gidebilseydik meserret kahvesine,
ilk karşılaştığımız yere
ve bir acı kahvemi içseydin.
anlatsaydık
o günlerden, geçmişten, gelecekten,
ne günler biterdi,
ne geceler...
dinerdi tüm acılar seninle
bir düş olurdu ayrılığımız,
anılarda kalan.
ve dolaşsaydık Türkiye'yi
bir baştan bir başa.
yattığımız yerler müze olmuş,
sürgün şehirler cennet.
işte o zaman Nazım,
yapardım mutluluğun resmini
buna da ne tual yeterdi;
ne boya...
Abidin Dino
Memleket hasretiyle yanarak diğer ülkelerde bir nevi zorunlu yaşama mecburi kalan özgür düşünceli sanatçı aydınlarımız...Ruhları şad'olsun...Tüm yaşamlarını özgür düşünce ve özgür sanat için harcayarak yaşadılar...
ABİDİN DİNO'YA SEVGİ VE SAYGI İLE...