Emin Yıldız yazdı

Habis bir ur belirdi kalbinin ortasında
Hunharca yayılıyor İslam Coğrafyasında
Münafıklar dışında, alem senin yasında
Filistin yaramızsın, hiç durmadan kanayan,
İnsandan sayılır mı halinden anlamayan?

Düşmanda merhamet yok, dost bildiğinde vefa
Çığlıkların duyulmaz, haykırsan da bin defa
Ümmeti gaflet sarmış, kuşatmış zevk-ü sefa
Rab' bine uğurlarken şerefli milletini
Af eder mi yüreğin, ümmetin zilletini?

Binlerce bebeğini toprağa kundakladın
Yüreğinde tarifsiz ızdıraplar sakladın
Koşarak şehadete, Cenneti kucakladın
Cihadın zirvesinde bir avuç insanınla,
Ümmetin şerefini koruyorsun kanınla

İslam'ın ilk kıblesi, ilk adımı miracın
El Aksa! Bu vahşeti kaldırır mı mizacın?
Ne zulümdür, ne ölüm, senin en büyük acın;
Bu mukaddes davada yalnız bırakılmandır
Kardeşlerinden gelen bombayla yıkılmandır

Öz peygamberlerini katleden bu zihniyet
Başka insanlar için besler mi hüsnü niyet?
Bu nasıl bir bencillik, nasıl bir enaniyet?
Siyonist'in gözünde bütün insanlar köle
Kendi dışındakini saymıyor insan bile

Canlar ölüme mahkum, ruhlar alabildiğine hür
Tebessümle gidişler, şehadetten tezahür
Ruhumuzda pranga ve dilimizde mühür
İman denilen cevher kabul etmez ki yama
Tevhidi kalkan yapıp, kalkamadık kıyama